Dag 0.

Dag nul? Even een transplantatietranslatie misschien. Het betekent zoveel als De Dag van de Transplantatie. Heel het behandelingsschema voor en na wordt opgehangen aan tellingen rond dag nul, met 'minnen' en vanaf nu alleen nog maar 'plussen'.

Dag nul start grappig. Nog in de sluis krijg ik het vervolg op Senne's droom van een paar nachten geleden. Toen droomde hij dat hij een oude man was die aan het 'strijkijzeren' was en een machine uitvond die was kon maken. Nu had hij een beetje verder gedroomd: de machine kon álles maken.

Dag nul brengt eieren met spek bij het ontbijt: krachtvoer voor een krachttoer. Maar niet lang aan tafel want Senne's buik protesteert. Hij wil gaan liggen. Hij vertelt dat hij slecht geslapen heeft en elke keer mee wakker werd toen er 'een dokter' (zo noemt Senne ook de verpleegkundigen) binnen kwam. Ik schotel hem nog zijn vijf pilletjes voor en als hij ze als een volleerde pillenslikker binnen heeft, valt hij in slaap. Tot hij vleessaus ruikt.

Na het middageten wordt alles in gereedheid gebracht voor de transplantatie: noodmedicatie en - instrumenten voor het geval hij meteen na toediening zou reageren, electroden worden vastgekleefd,... Senne wordt nerveus, vindt afleiding in you tube filmpjes maar duldt geen gepraat langs zijn oren. Om twee uur zou de transplantatie doorgaan. Om vijf voor twee pas is zijn aërosol achter de rug en MAMA MOET NOG plassen... Ik wring mij door een dichte meute artsen die voor onze deur gepositioneerd staat en hol vlug en terug. Tegen 14u20 hangt ie er aan: 576ml beenmerg, in een zak, alsof het om een ordinaire bloedtransfusie gaat. Het rode goedje loopt tegen 100ml per uur naar binnen. Senne is eerst wat in paniek want wil 'dat bloed' niet, maar als de prof en assisterende arts ( eigenlijk omgekeerd zei de prof, die vandaag net terug aan het werk is na vijf maanden bevallingsrust) na een half uur observatie weg zijn en alleen de verpleger en mama overblijven, keert de rust terug. Hij heeft trek in meloen en peer en appel. Om het half uur komt verpleging alle parameters en de monitor checken. Alles verloopt naar wens, alle waarden zijn totnu stabiel. De prof passeert nog eens en is content met de eerste reactie.

De komende dagen zullen zijn witte bloedcellen verder worden afgebroken en is het spannend wachten tot hij er nieuwe aanmaakt. En wordt het spannend volgen wat zijn parameters zullen brengen want het worden enkele fragiele weken.
En o ja, ik heb even gespiekt op de zak beenmerg: het wordt 'gewoon' A+... Het is al moeilijk genoeg te snappen...